Xalq Hərəkatından batalyon komandanlığına, Xocalı sakinlərinin xilasından döyüş meydanındakı ölümünə qədər.
Könüllü dəstədən batalyona
1988-ci ildə Xalq Hərəkatına qoşuldu. 1990-cı ilin yanvar hadisələrindən sonra Ağdam rayonunun kəndlərini erməni silahlı birləşmələrinin hücumlarından qorumaq üçün könüllü dəstə yaratdı.
1991-ci il oktyabrın 1-də qardaşı Eldarla birlikdə hərbi hissələr yaratdı: Eldar Ağdam ərazi özünümüdafiə batalyonuna (№845, 760 nəfər), «Vətən oğulları» adlanan birləşməyə komandanlıq edirdi. Eldar Bakıda sirli şəkildə qətlə yetirildikdən sonra batalyon onun adını daşımağa başladı, komandanlığı isə Allahverdi öz üzərinə götürdü.
Cəbhədə «Qoca Qartal» adı ilə tanınırdı. 1992-ci ilin yanvarında 150 nəfərlik dəstəsi ilə Naxçıvanik kəndi yaxınlığında düşmən mövqelərindən keçərək Əsgəran qalasına çatdı və Pircamal yüksəkliklərini tutdu — bu əməliyyata görə general Məhəmməd Əsədov medalı ilə təltif olundu.
Xocalı, fevral 1992
1992-ci il fevralın 28-də Bağırov erməni komandiri Vitali Balasanyanla danışıqlar apararaq Xocalıdan 1000-dən çox sakinin xilas edilməsinə nail oldu. O, həmçinin həlak olanların cəsədlərinin geri qaytarılmasını və əsir mübadiləsini təşkil etdi.
Balasanyan sonralar onun haqqında deyib: «O, çox məsuliyyətli adam idi; ona nə vaxt nədənsə xəbər versəm, bu, mütləq həll olunurdu». Bağırovun danışıqları hadisələrin video çəkilişinin aparılmasına da şərait yaratdı.
1992-ci il iyunun 12-də Aranzəmin, Naxçıvanik, Dağraz, Mirəkən və Pircamal kəndlərinin azad olunmasında iştirak etdi. Naxçıvanikdəki mövqeləri yoxladıqdan sonra Ağdama qayıdarkən onun UAZ avtomobili tank əleyhinə minaya düşdü — özü və sürücüsü həlak oldu.
Bakıdakı Şəhidlər xiyabanında ona yer hazırlanmışdı, lakin ailəsi onu Ağdamda dəfn etməyi seçdi — bu yer əvəzinə jurnalist Çingiz Mustafayev dəfn olundu. 2020-ci il noyabrın 27-də, Ağdam Azərbaycana qaytarıldıqdan sonra, qızları Zümrüd və Aynur Bağırov atalarının məzarını bərpa etdilər.
